Even geduld...

De producten zijn succesvol
toegevoegd aan uw winkelwagen

Verder winkelen Naar winkelwagen en bestellen

De producten zijn succesvol
verwijderd uit uw winkelwagen

Verder winkelen Naar winkelwagen en bestellen

Ervaringsverhaal mevrouw Bilecky (sondevoeding) Print

Ik, Dorenda Bilecky (29 jaar), kreeg op mijn elfde bultjes in mijn keel (halsgebied). Dit is in het ziekenhuis onderzocht, maar bleek allereerst niet erg. Naarmate de tijd verstreek, werd ik hees (schor). Toen ik ook nog benauwd werd, is opnieuw onderzoek gedaan. Dit wees uit dat sprake is van schildklierkanker. 

‘Door de ziekte bleef mijn gewicht achter’

‘Gelijk werd ik opgenomen in het Academisch Medisch Centrum’, vertelt Dorenda. ‘Ik heb in de negentien jaar hierna zes operaties gehad en radioactieve straling. Het gezwel dat verdrukt zat tussen mijn stembanden, is verwijderd. Hierdoor werd ik erg beperkt in mijn ademhaling. Ik kon bijvoorbeeld niet goed fietsen of traplopen. Om dit te verhelpen, heb ik nu een tracheo-stoma; een kunstmatige opening in de luchtpijp. Ademhalen doe ik niet meer via mijn neus of mond, maar met de stoma. Door de ziekte bleef tevens mijn gewicht achter. In overleg met mijn arts is besloten om extra voeding te krijgen via een neussonde.’

‘Als het goed smaakt, eet ik elke vrachtwagenchauffeur eruit’

‘Vandaag de dag gebruik in plaats van een neussonde gelukkig een buiksonde (mickey button)’, zegt Dorenda. Het in- en uitdoen van de neussonde kostte mij veel energie. De sondevoeding gebruik ik ’s nachts en overdag eet ik normaal. Wel ben ik pietluttig geworden met normaal eten, omdat ik van jongs af aan de verkeerde associatie heb. Ik heb mijn ouders wel eens tot wanhoop gedreven, hoor. Als ik wat eet, wil ik wat lekkers! Als het goed smaakt, eet ik elke vrachtwagenchauffeur eruit’, zegt ze lachend. 

‘Door de sondevoeding heb ik mijn zoontje Dean kunnen krijgen’

‘Het hoogtepunt van het hele verhaal is toen ik vier jaar geleden zwanger werd. Ik woog op mijn zwaarst 51 kilo en ben bevallen van een 8 ponder’, vertelt Dorenda schaterlachend. ‘Dit had niemand verwacht. Je kunt zo dun zijn, maar blijkbaar is het lichaam krachtig genoeg om een kind op de wereld te zetten. Door de sondevoeding heb ik mijn zoontje Dean kunnen krijgen, dat is toch mooi!’ Dean is inmiddels 4 jaar oud en maakt het goed.

‘Als je iets van een lotgenoot leest, dan heb je daar veel steun aan’

‘In een opwelling ben ik wel eens een week gestopt met sondevoeding. Ik wilde me namelijk een keer niet ziek voelen en niet afhankelijk zijn van hulpmiddelen. Gelijk had ik minder energie en ben toen maar weer gauw begonnen. Zonder sondevoeding kan ik écht niet. Gelukkig voel ik me goed en fit. Ik kan alles doen wat nodig is. Wat mij het meest ver brengt, is dat ik overal wel de humor van kan inzien. Het is niet altijd zo natuurlijk, maar het grootste gedeelte doe ik met een glimlach.
Sinds vijf jaar maak ik naar tevredenheid gebruik van de diensten van Sorgente. Ik vind het goed dat zij dit soort verhalen delen van patiënten. Als je iets van een lotgenoot leest, dan heb je daar veel steun aan. Het maakt het leven juist positief om het negatieve te benoemen. Dan weet je waar je aan toe bent.’

Naar alle ervaringsverhalen